Einar Kárason

Einar Kárason

Einar Kárason er fæddur í Reykjavík 1955. Hann varð stúdent frá MT árið 1975 og stundaði bókmenntafræðinám við Háskóla Íslands. Jafnframt vann hann ýmis störf til sjós og lands, bjó síðan í Danmörku í nokkur ár og skrifaði þar fyrstu skáldsögur sínar; hefur verið rithöfundur að atvinnu síðan.

Einar birti ljóð á árunum 1978–1980 og 1981 kom út fyrsta skáldsaga hans, Þetta eru asnar Guðjón. Tveimur árum síðar kom fyrsta bókin í þríleiknum um lífið í reykvísku braggahverfi á eftirstríðsárunum, Þar sem djöflaeyjan rís, en á eftir fylgdu Gulleyjan og Fyrirheitna landið. Þessar sögur urðu gríðarlega vinsælar og hafa orðið kveikja að leikriti, kvikmynd og söngleik. Auk fjölda annarra skáldsagna hefur Einar sent frá sér aðrar bækur af ýmsu tagi: smásagnasöfn, ferðaþætti, ljóð, viðtalsbækur og barnabækur. Eins hefur hann, ásamt Friðriki Þór Friðrikssyni, skrifað kvikmyndahandrit, m.a. upp úr Eyjabókunum sínum fyrir myndina Djöflaeyjuna sem naut mikillar velgengni, en Friðrik Þór leikstýrði.

Einar hefur verið meðal ástsælustu höfunda landsins í áratugi og hlotið ótal viðurkenningar á ferlinum. Skáldsögurnar Gulleyjan (1987), Heimskra manna ráð og Kvikasilfur (1996) og Stormur (2004) voru tilnefndar til Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs; Fyrirheitna landið (1989), Kvikasilfur (1994), Stormur (2004) og Ofsi (2008) til Íslensku bókmenntaverðlaunanna. Einar hlaut þau verðlaun fyrir síðastnefndu bókina sem er ein fjögurra skáldsagna hans sem fjalla um sögulega atburði 13. aldar, en þessi rómaði sagnabálkur þykir hafa endurvakið áhuga á Sturlungaöld. Bálkurinn hófst með Óvinafagnaði (2001) en á eftir Ofsa (2008) komu Skáld (2012) og Skálmöld (2014).

Einar er mikill sagnamaður og sögur hans iðulega kraftmiklar og fyndnar; sögupersónurnar eftirminnilegar. Skáldsögur hans hafa verið þýddar á mörg tungumál og komið út víða um lönd. Nýleg skáldsaga hans um sjómenn í sjávarháska, Stormfuglar, hefur til að mynda vakið mikla athygli utan landsteinanna.