Ingibjörg Haraldsdóttir

Ingibjörg Haraldsdóttir

Ingibjörg fæddist í Reykjavík 21. október 1942. Hún tók stúdentspróf frá MR 1962 og fór síðan til náms í kvikmyndastjórn í Moskvu. Þar var hún í sex ár og lauk náminu en fluttist þaðan til Havana á Kúbu með eiginmanni sínum. Heim kom hún alkomin árið 1975. Þá var fyrsta ljóðabókin hennar komin út, Þangað vil ég fljúga (1974). Síðan hafa komið út fjórar frumsamdar ljóðabækur, Orðspor daganna (1983), Nú eru aðrir tímar (1989), Höfuð konunnar (1995) og Hvar sem ég verð (2002). Að aðalstarfi hefur hún þó lengst af verið þýðandi. Meðal annars hefur hún þýtt fimm skáldsögur eftir rússneska jöfurinn Fjodor Dostojevskí, Meistarann og Margarítu eftir Mikhaíl Búlgakov og ljóðabókina Sorgargondóll og fleiri ljóð eftir sænska skáldið Tomas Tranströmer.

Ingibjörg hefur hlotið nánast allar viðurkenningar sem hægt er að fá fyrir ritstörf hér á landi, m.a. Menningarverðlaun DV í bókmenntum árið 1988 fyrir þýðingu sína á Fávitanum eftir Dostojevskí, Ljóðaverðlaun Guðmundar Böðvarssonar árið 2000 og Verðlaun Jónasar Hallgrímssonar 2001. Íslensku þýðingarverðlaunin fékk hún 2004 fyrir Fjárhættuspilarann eftir Dostojevskí. Nú eru aðrir tímar og Höfuð konunnar voru tilnefndar til Íslensku bókmenntaverðlaunanna. Nú eru aðrir tímar og Hvar sem ég verð voru tilnefndar til Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs. Og fyrir Hvar sem ég verð hlaut Ingibjörg Íslensku bókmenntaverðlaunin 2002.

Ljóð Ingibjargar hafa birst á ýmsum erlendum tungum, m.a. á þýsku, sænsku og rússnesku, og hún hefur verið eftirsóttur þátttakandi á bókmennta- og ljóðahátíðum hér heima og erlendis. Ljóðasafn hennar kom fyrst út 1991 og aukið árið 2009. Í því nýja safni eru allar frumsamdar ljóðabækur hennar og úrval þýðinga. Ingobjörg gaf út endurminningar sínar árið 2007 undir heitinu Veruleiki draumanna.